CUIDA

Malutong kang humalakhak sa pagsamba sa gubat,

Na pinagkukublihan ng isang batis sa pagliyag tumatayog.

Maglaho sa lihim at samyo ng bulaklak,

At sa iyong pagbabalik mapuspos ka ng galak.

Habang nakasakay ako sa LRT at naghihintay para bumaba sa bambang station, nabasa ko itong nakadikit sa isa sa mga dingding ng tren,. Malaking tulong talaga, dahil napawi niya ang aking pag-aalala, pagkainip at pagkayamot. parang gusto ko na tuloy libutin ang buong tren at basahin lahat ng mga nakadikit na "berso sa metro" ng dahil dito. " kaya lang alam kong hindi yun madaling gawin at isa pa…"approaching bambang station…" iyan na ang paulit-ulit kong naririnig..kailangan ko ng bumaba…at sana nga sa aking pagbabalik, pagharian ako ng tuwa.

♥☺♥

Nagpapasalamat ako sa lahat ng taong tumulong upang mas madaling gumaling ang aking papa na isang linggo din nanatili sa Metropolitan Medical Center. Galing! Sa mga sobrang babait na Nurses, nakakatuwang student nurses, accommodating staff (Ms. thea at ms. richelle) at syempre kay Dra. Sia na siyang cardiologist niya, pati na rin sa super cool na si Dr. Cheng ng E.R. Thank you thank you talaga. Worth it yung ibabayad sa serbisyong ibinibigay ninyo. mahal ko na kayo!

Hmmm.. yung cutie na admitting officer dun (hahaha!) salamat sa tulong, pinadali mo ang mga bagay bagay para sa akin.

Gusto ko na sanang kalimutan, pero sige..salamat din sa health insurance ni papa (hindi ko na babanggitin kung ano) kahit maraming pagpapasakit ng ulo ang naransanan namin dahil sa inyo. salamat na din.

♥☺♥

Kung ako lang ang masusunod
Aakuhin ko ang iyong pagod
‘Di ka na muling luluha
Lahat ng ‘yong dinaldala, akin na… 

Pangalawang atake mo na ito pa, sana naman hindi na masundan pa. Alam kong mahirap kase mas marami na ang mga bawal na pagkain, bawal gawin, at bawal sabihin (hehehe!) pero isipin mo nalang, gusto ka pa namin makasama ng mas matagal..saka hindi mo pa nga nakikita yung apo mo sa akin weh.

Alinlangan

Hindi ko alam kung sino ang lumikha ng kwentong inyong matutunghayan, Narinig ko lang iyan sa ate ko nung ikwento niya sa dati niyang jowa… hindi ko alam kung inimbento niya lang iyan o anu.. gayunman, Sana ay ayos lang sa totoong may-akda kung ito’y aking hiramin..salamat po! Pero kung ito’y gawa ni ate..hehehe! pasensya na kung ako’y nagtsismosa.. Nung minsang nagmo-moment kayo ng ngayon ay asawa mo na..peace! =)

  May mag-asawa na laging nag-aaway. Nagagalit si misis dahil disoras na ng gabi kung umuwi ang lagi na’y lasing na si mister, at kung minsan ay inaabot pa ito ng umaga. Punung-puno na ng pagdududa ang kanyang isip. Nag-aalinlangan na ang kanyang puso. "May IBANG BABAE na yata ang asawa ko!” Pilit mang iwinawaksi sa kanyang utak ang ganitong isipin, di maiwasang magduda ng kanyang damdamin.

  Isang araw, Dahil nayaya ng mga kaibigan, umuwi na namang lasing si mister sa kanilang tahanan. Kahit galit at nag-aalinLangan, Inasikaso parin ni misis ang kanyang asawa.

  Habang ang polo nito’y kanyang hinuhubad upang punasan ang pawis na katawan, Biglang nagsalita ang kanyang mister… "Babae…Huwag mong ituloy kung anuman ang binabalak mo, Pamilyado na akong tao at Mahal na mahal ko ang asawa ko!"

  Kinabukasan ay maagang nagising ang lalaking kagabi ay lasing, Laking gulat nito nang makitang nakaayos ang damit niyang pamasok. Masasarap na pagkain sa mesa ang Nakahain, At higit sa lahat hindi yata nagsesermon ang kanyang asawa. Dahil labis na nagtataka…tinanong nya ang kanyang anak tungkol sa pagbabago ng kanyang misis. "Nak, anong nakain ng nanay mo?… kase walang imik at pinaghanda pa ako ng mga gagamitin ko…May sakit ba ang Nanay mo?”

"WaLa ‘tay, Masaya lang po si Nanay…Kase umuwi kayong lasing kagabi."

 

Ang post na ito ay Alay para sa aking yumaong lolo na si alipio… Tama pala nung sinabi ninyo noon kay nanay:   “maniwala ka kapag naglambing ang taong lasing..dahil hindi siya nagsisinungaling!”   akala ko kasi binobola niyo lang siya para may rason kayo uminom ng alak..heheh! nga pala, namimiss niyo na ba mga friends nyu dito? Naku! malamang ayaw pa nila kayung sundan.. Kase wala namang alak diyan! At sabi nga pala ni mang borleng..miss ka na niya, Pero wag mo daw siyang dadalawin ha.. =) Happy Happy Birthday ‘tay! Mwuah!

Huling Gabi

 "Ito na ang ating huling gabi, 

Hagkan natin ang bawat sandaling nalalabi
Ng gabing kailanma’y di malilimutan
Habang mata’y nakapikit, niyakap mo akong mahigpit
Hanggang lumuhang kay pait…
Hanggang sa kahuli-hulihang saglit."

                                   -  sugarfree  

Sampung taon ako noon nung makapiling kita. Araw araw, inuutusan mo akong mag-igib para may tubig tayo sa umaga. Hindi ko alam kung ilang beses akong nagmaktol..nagdabog kapag inuutusan mo, pakiramdam ko noon hindi na ako nakakapaglaro simula nung tumira ako sa iyo.

 

Hindi ako makalabas ng kwarto kapag may laro ang Alaska..Bakit? kase naadik ka noon sa PBA, gustong gusto mo si Johnny A. at ang sabi mo sa akin..mainit ang mata ko..kasalanan ko ba na sa tuwing manood ako sa tabi mo eh laging natatalo ng Ginebra ang paborito mong Alaska. Kaloka ka talaga!

 

Minsan pa nga nagalit ka sa akin, Kasi nabasag ko yung salamin. Hindi ko naman sinasadya yun, malay ko bang hindi pala matibay ang pagkakalagay dun. Tapos pati yung pagkasira ng gripo, ako yung sinisi mo..Simula nun tuwing may dadalaw sa iyo..ikukuwento mong may kasama kang superhero..nakuha mo pa akong asarin..oo na lahat ng hawakan ko nasisira..eh panu naman kasi lahat ng gamit sa bahay mo..mas matanda pa sa iyo..hehehe (makaganti lang!)

 

Bawal manood ng tv kapag may pasok. Bawal magbasa ng tagalong romance na pocketbook. Bawal magbabad sa telepono.Bawal magpuyat. Bawal kumain ng walang place mat. Haay!! Kung iisipin mo..panu ako nabuhay nung mga panahong iyon..pero sa kabila ng lahat..masaya akong binabalikan ang mga alaala..nung mga panahong kasama kita.

 

Bakit ba kase ang hilig mo sa sorpresa. Magaling kang nurse bakit ba hindi mo iyon naalala.

Lagi tayong magkasama, pero hindi mo man lang naikwento sa aking may dinaramdam ka pala. Ang hilig mo kasing magpaluto ng bagoong..tapos inubos mo pa yung menudo at litson. Nakakainis! Sana hindi na ako gumamit ng kutsara para lahat sila napanis. Huli na ng malaman ko..lahat ng tao nagulat. Sobrang taas pala ng presyon mo. Ipinagkakaila mo pa..kahit kitang kitang tabingi na ang bibig mo.

 

Hindi ko alam kung anung gagawin ko nung isugod kita sa ospital, hindi ko alam kung nakikita mo akong umiiyak habang hawak ang iyong kamay.Dasal ako ng dasal na sana huwag kang bibitaw.

 

Mabait talaga si Papa Jesus, kasi binigyan niya pa ako ng walong buwan para maalagaan ka. Alam ko kulang pa lahat ng gabing wala akong tulog para bantayan ka. Hindi sapat yung pagod ko para makaganti sa lahat ng kabutihan mo sa amin. Hindi kayang tumbasan ng pagpapalit ko ng diapers mo..yung pagkakataong ibinigay mo sa akin..para matupad ang mga pangarap ko..

 

Mahal na Mahal kita. Hindi ko makakalimutan yung ngiti sa iyong labi kapag hahalik ako sa pisngi mo. Hindi mawawaglit sa isipan ko yung paraan ng pagtawa mo sa tuwing makakashoot si Johnny A. at lagi sa puso ko lahat ng mga bagay na ginawa mo para sa akin.. sa amin.

 

Gusto kitang yakapin..pero ayokong maramdaman ang mga kamay mong dumapo sa akin.

Nais kong ikaw ay mahagkan..pero siguro sa panaginip nalang.

Miss na miss na kita.. pero ayoko Makita ka..

Takot na takot ako sa multo diba.

 

Apat na taon na ang nakalipas…simula nung lumisan ka…

Pero sa puso at isip ko..buhay na buhay ka.

Dahil kahit kailan, hindi kita nakalimutan,

Tulad ng huli mong sinabi bago ka tuluyang nagpaalam

“walang iwanan.”

 

Salamat at mahal na mahal po kita.

pero teka..gusto ko lang talaga ay batiin ka sana,

kaya lang, paano ko ba sasabihin, auntie?…

hindi naman kase pwede ang “Happy Death Anniversary!” (ngeee!)

 

 

* in memory of my beloved auntie dodie

         Died: August 05, 2004