Eto ka na naman, pinapainit mo na naman yung ulo ko. Akala ko pa naman nagkaintindihan na tayo nung isang linggo. Psensya ka na kung sinisigawan kita, kung pinipilit kong gawin mo ang isang bagay na ayaw mong gawin dahil hindi mo gustong ibaba iyang pride mo. Pero sana maisip mo, hindi naman para sa akin yung ipinapakiusap ko sa iyo. Oo pinapakiusap (hindi ka ba nahihiya na ako pa yung kailangang makiusap sa iyo?) samantalang para sa kapakanan mo yung mga bagay na dapat sana’y kusa mong gawin. Hindi ko kinabukasan ang nakasalalay dito, hindi ako mabibiyayaan kung sakaling sundin mo ang ipinapayo ng lahat ng tao sa iyo. Hindi para sa akin ito o para sa kanila. kundi Para sa iyo. iyong-iyo lang.
Pangarap kong makita kang masaya. pangarap kong hindi mo na maramdamang nag-iisa ka. Pangarap kong maging mabuti ang buhay mo. Pangarap kong matupad ang mga pangarap mo.
Pero mahirap pala na ako lang ang nangangarap para sa iyo. Gusto ko pa sanang intindihin ang mga pagkakamali mo. Pero nasasaktan ako ngayon sa mga ipinapakita mo sa akin. Hindi ko na kayang tiisin. Lagi kong sinasabi, hindiakosidarna ..hindi ako superhero. Kaya’t patawarin mo ako, dahil sa pagkakataong ito…
pagod na ako.
